Νιγκελλα η δαμασκηνή Πολύχρωμος σπόρος

Νιγκελλα η δαμασκηνή Πολύχρωμος σπόρος (Nigella damascena)

Τιμή για το πακέτο των 50 σπόρους.

Nigella damascena λουλούδια , κοινώς ονομάζεται αγάπη - in-a - ομίχλη , έχουν μπλε λουλούδια και πράσινο , ομιχλώδη εμφάνιση φύλλωμα . Φυτά σταθεί 1-1/2 έως 2 μέτρα ύψος . Φύτευση του χρόνου για Nigella damascena λουλούδια συμβαίνει περιοδικά όλο το χρόνο . Αυτό το δροσερό καιρό ετήσια λουλούδια μεταξύ Ιουνίου και Σεπτεμβρίου , ανάλογα με το χρόνο φύτευσης και τις συνθήκες καλλιέργειας στην περιοχή σας . Σπορά

Damascena σπόροι αναπτύσσονται καλύτερα όταν σπέρνονται απευθείας στο έδαφος . Σε όλα τα κλίματα , επιλέξτε μια τοποθεσία φύτευσης που παίρνει πλήρη ήλιο και έχει αργιλώδη εδάφη με καλή αποστράγγιση . Plant τους σπόρους περίπου 1/8 της ίντσας βαθιά . Μόλις εγκατασταθούν στον κήπο , λουλούδια Damascena αυτο - σπόρος στο τέλος της σεζόν . Τα μικροσκοπικά σπόροι μπορούν να διασκορπιστούν πάνω από το κρεβάτι κήπο και γκανιότα κάτω από το χώμα για να τους προστατεύσει από τα πτηνά και τα αποτελέσματα ξήρανσης του ήλιου μέχρι τη βλάστηση και την αρχική ανάπτυξη ξεκινά .

Φυτέψτε το πρώτο σετ Damascena σπόρους λουλουδιών την άνοιξη , μόλις το έδαφος λιώνει και είναι εφαρμόσιμη . Δοκιμάστε την υγρασία του εδάφους την άνοιξη με τη λήψη μια χούφτα και τη συμπίεση στο χέρι σας . Όταν το χώμα έχει στεγνώσει μέχρι το σημείο να είναι εύθρυπτο κάτω από το άγγιγμά σας , είναι έτοιμο για φύτευση . Στις αρχές της άνοιξης του εδάφους μπορεί να είναι υγρή μετά το χιόνι του χειμώνα και τη βροχή . Άνοιξη του χρόνου φύτευσης πέφτει συνήθως μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου , ανάλογα με το κλίμα σας

Η φύτευση πτώσης

Μια δεύτερη φύτευση το φθινόπωρο δίνει στον κηπουρό ένα προβάδισμα για μονοετή ανθοφορία της επόμενης άνοιξης . Σπείρουν σπόρους Nigella damascena σε μια έτοιμη κρεβάτι κήπων μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου , μετά τη ζέστη του καλοκαιριού έχει περάσει και πριν από την άφιξη των πρώτων παγετούς . Οι σπόροι παρέμεινε αδρανής κάτω από το χώμα μέσα από τους χειμερινούς μήνες και να βγει την άνοιξη για την πρόωρη ανθοφορία . Damascena λουλούδια ανθίζουν από τον Ιούνιο έως και τον Σεπτέμβριο με τους σπόρους που φυτεύτηκαν το φθινόπωρο ανθοφορία πρώτη και την άνοιξη φυτεύονται οι σπόροι της ανθοφορίας αργότερα στην εποχή .

Damascena λουλούδια ευδοκιμούν σε δροσερό καιρικές συνθήκες . Σε κλίματα όπου τα καλοκαίρια είναι δροσερά και υγρό , εργοστάσιο Damascena σπόρους κάθε τρεις έως τέσσερις εβδομάδες από νωρίς την άνοιξη στο κατακαλόκαιρο . Μόλις θερινό ηλιοστάσιο έρχεται , περιμένετε έως ότου οι φθινοπωρινής φύτευσης μήνες για να σπείρουν περισσότερους σπόρους . Συνεχώς σπορά μέσω άνοιξη και το καλοκαίρι δημιουργεί ένα ετήσιο κήπο με λουλούδια που είναι συνεχώς γεμάτη με αυτά τα μικρά μπλε λουλούδια που κατά ομιχλώδη - πράσινο φύλλωμα σκηνικό τους .

Αν δεις τα σπέρματα του λουλουδιού της θα καταλάβεις γιατί ο Σουηδός βοτανολόγος, Κάρολος Λινναίος στη διωνυμική του ονοματολογία, την επίσημη μέθοδο ονοματοδοσίας των ειδών, επέλεξε το θηλυκό γένος του επίθετου μαύρος -στα λατινικά Νιγέλα (Nigella)- ως πρώτο συνθετικό του ονόματος αυτού του φυτού της οικογένειας των βατραχιδών.

Από το ντελικάτο λουλούδι της νιγέλας προέρχονται τα μαύρα, αρωματικά σποράκια που μας είναι γνωστά με τη δημώδη ονομασία τους ως «μαυροκούκι» ή «μαυροσούσαμο». Αυτά τα μαύρα σποράκια δίνουν το ιδιαίτερο άρωμά τους στην πολίτικη βασιλόπιτα, σε κάποια τσουρέκια, σε ψωμιά και σε κουλούρια.

Αν πιστεύεις  πως το μαυροκούκι, προέρχεται από κάποιο εξωτικό φυτό, συγγενές με το σουσάμι, δεν έχεις παρά να περπατήσεις, την άνοιξη στην εξοχή. Όπου το έδαφος είναι προσχωσιγενές και πετρώδες κι οι θαμνότοποι γεμάτοι φρύγανα ή όπου υπάρχουν ακαλλιέργητοι αγροί, θα δεις κάτι μοναχικά, αστεροειδή λουλούδια που μπορεί να είναι άλλοτε λευκά, γαλαζωπά, λιλά ή κίτρινα. Φέρουν πέντε μεγάλα σέπαλα, πέντε πολύ μικρότερα πέταλα και πολλούς στήμονες. Τα φύλλα τους είναι λεπτά και τριχοειδή και μοιάζουν με της μαραθιάς.

"O Μωάμεθ φέρεται να έχει πει πως «Το μαυροκούκι θεραπεύει όλες τις ασθένειες, εκτός από το θάνατο»"

Οι σπόροι της νιγέλας είναι τριγωνικοί μικροί (1,5-3 mm) θαμποί και μαύροι, τραχείς στο άγγιγμα, αλλά λευκοί και ελαιώδεις εσωτερικά. Έχουν δυνατό και χαρακτηριστικό άρωμα. Αν όμως τους κοπανίσεις απελευθερώνονται οι πιο φυτικές τους νότες, που θυμίζουν ρίγανη. Η  γεύση τους είναι πιπεράτη, γήινη, ξηροκαρπάτη, ελαφρά πικρή και διαπεραστική και ο βαθμός καυστικότητας του βρίσκεται στο τρία της δεκάβαθμης κλίμακας. Στη δε επίγευση είναι κάπως ξηροί, η δε υφή τους είναι πολύ πιο τραγανή από του σουσαμιού. Μοιάζουν πολύ με τους μικρότερους σε μέγεθος σπόρους του άγριου κρεμμυδιού (Allium Cernuum) και δεν έχει καμία σχέση με το μαύρο κύμινο του Κασμίρ (Cuminum Nigrum).

Που χρησιμοποιείται

Το μαυροκούκι χρησιμοποιείται στην αρτοποιεία, αλλά και στην μαγειρική, ως άρτυμα. Ορισμένοι λαοί ακόμη και σήμερα το χρησιμοποιούν αντί για πιπέρι. Οι Ινδοί προσθέτουν μαυροκούκι (Kalonji- καλόντζι) στα πιλάφια τους, στα κάρι τους, τα τουρσιά τους και πασπαλίζουν με αυτό τις πίτες νάαν, που χρησιμοποιούν ως ψωμί. Η τοπική κουζίνα της Βεγγάλης οφείλει το ιδιαίτερο άρωμα της σε ένα πολύχρωμο μείγμα πέντε μπαχαρικών, το παντς φορόν (panch phoron ή Bengali Five-Spice) όπου η νιγέλα συνδυάζεται -σε ίση ποσότητα- με χλωρό μαραθόσπορο, με σιναπόσπορο, κύμινο και μαυροσίταρο. Το μείγμα αυτό, τσιγαρίζεται σε σπορέλαιο ή διαυγασμένο βούτυρο γκι (ghee) και δίνει τη γλυκιά, χαρακτηριστική του γεύση στα λαχανικά, το μοσχάρι, το ψάρι ή τα όσπρια. Στην περσική κουζίνα το χρησιμοποιούν για τουρσιά και για να αρτύζουν τις ψητές πατάτες. Ενώ στη Μέση Ανατολή θεωρούν ότι ταιριάζει με τις ομελέτες λαχανικών. Είναι το κύριο συστατικό του μείγματος. Στις κουζίνες της Δύσης το μαυροκούκι συνδυάζεται με αμυλώδη υλικά όπως τα ζυμαρικά, η πατάτα και οι διάφοροι άλλοι κόνδυλοι και τα αμυλώδη λαχανικά.

Σε περίπτωση που αναρωτιέσαι αν έχεις πιεί κάποιο ποτό με μαυροκούκι αυτό που μου έρχεται στο νου ως απάντηση είναι πως στην Ινδία το χρησιμοποιούν για να αρωματίσουν το γιαουρτένιο ποτό τους, λάσι, και πως και κάποια μουσουλμανικά αναψυκτικά, όπως η αραβική γκαζόζα Habba sawda Χ35 κι η Evoca Cola, περιέχουν σπόρους νιγέλας. Εσχάτως το χρησιμοποίησε και ο κύριος Κοροβέσης στο κοκτέιλ του «43:11» παρέα με μπέρμπον, παγωτό φιστίκι και μαύρη μπίρα.

Πως χρησιμοποιείται

Αν θελήσεις να κοπανίσεις στο γουδί το μαυροκούκι, θα πρέπει να υπολογίσεις την ποσότητα που χρειάζεσαι γιατί κοπανισμένο το μαυροκούκι αλλοιώνεται. Στην κουζίνα είναι καλύτερα να το καβουρδίζεις, χωρίς λίπος, μόνο για να απελευθερώσει τη νιγκελίνη τού (αιθέριο έλαιο)